Even terugblikken: Toen en nu (deel 1)

Wat kan er toch veel veranderen in een jaar tijd. Vorig jaar scheurde ik nog op mijn scooter rond in Jakarta en waren dit soort taferelen mij niet vreemd

De kroepoekman

Banana boys

Met z'n drieen op de scooter past best!

Dit was mijn kamertje in Jakarta

Nu beschik ik over de luxe van een zitkamertje & slaapkamertje

haha en over deze harige vriend vertel ik later meer ;)

Mijn roze scooter heb ik ingeruild

Voor m'n Nederlandse fiets

Waar ik trouwens afgelopen zomer een leuk creatief projectje van had gemaakt

Gepimpte fiets

In Mei 2013 zat ik weer voor het eerst op de fiets sinds iets meer dan een jaar. Fietsen verleer je nooit en inmiddels waag ik me zelfs aan Mountainbiken in de Lelystadse bossen.

Resultaat na aan middagje Mountainbiken

Over creatieve projectjes gesproken...

Deze stof letters heb ik zelf gemaakt en hangen aan de muur van mijn zitkamertje.

Terug naar mijn harige vriend Boris :) Inmiddels woon ik dus al weer 6 maanden in Lelystad bij Jeroen en Dienke

Volgensmij had ik een eerder blog jullie al kennis laten maken met deze twee lieverds die me een thuis hebben gegeven, een plek in hun familie. Meer over Jeroen en Dieneke en hun droom/visie voor een gezinshuis en ontwikkelingen daar over kun je meer lezen op:
http://treeoflifehomemaking.blogspot.nl/

Ook Boris maakt dus onderdeel uit van het geheel hier in huis. We lachen wat af om zijn maffe streken.

 

 

Dat levert een hoop leuke plaatjes op.
Wandelen is een van Boris zijn favoriete dingen en we mogen dan ook graag samen er op uit in het bos voor het huis, genieten is dat!

Dat ik zou kunnen genieten van een hond als huisdier dat was ondenkbaar...dacht ik.. Voor wie mijn avonturen in Indonesië een beetje heeft gevolgd weet misschien nog dat ik als kerstmaal in 2009 hond voorgeschoteld kreeg. Een ware delicatesse daar, maar niet voor mij. Bovendien was mijn ervaring met de vieze, stinkende, schurftige straathonden van Indonesië ook niet echt behulpzaam. Dus sindsdien gingen honden en ik niet echt meer samen... MAAR Boris heeft daar verandering ingebracht en zou ik het nooit meer over m'n hart kunnen verkrijgen hond te eten.. voor mij geen hond in de pot ;p

Maar goed, zoals de titel doet vermoeden valt er dus nog veel meer te bloggen over alle veranderingen...Dus...

Word vervolgd :)

Kostbare momenten

Afgelopen zaterdag heb ik lekker wat tijd doorgebracht bij m'n zusje Ineke, zwager Robin en mijn pasgeboren nichtje Talitha.
Het is zo mooi dat ik nu van zo dichtbij kan meegenieten, omdat ik 1 treinritje ver weg woon en niet meer aan de andere kant van de wereld.

M'n zus had gewacht met het aankleden van de kleine zodat we dat samen konden doen. En ik mocht daarna de fles geven.. een bijzonder moment..

's middags mocht ik 'oppassen', zodat Ineke even lekker kon slapen. Dat vond ik natuurlijk helemaal niet erg :)

Kostbaar momentje samen

Hoe bijzonder is het om te mogen investeren in het leven van Talitha ons nieuwste familie lid, om Gods zegen te ervaren over de tijd die ik doorbracht in Zwolle. En hoe kostbaar is het wanneer je zus haar kindje aan je toevertrouwd.

Ook mocht ik Talitha in bad doen. Ehmm.. ja hoe doe je dat eigenlijk? Hoe hou je zo'n glibberige zeepbaby goed vast. Ooo en Talitha vond het bad prachtig! Druk heen en weer bewegen met die beentjes, nou tante Aaf vond dat best wel een beetje spannend. Maar met duidelijke instructies van moeders en gewoon doen, was het een kostbaar moment.

Als mama me nu wast..

Doe jij me in bad..

En dan ben ik weer lekker schoon :)

na al die tijd met tante Aaf, wil ik nu heel graag bij mama zijn

Even bijkomen in papa's sterke armen

Zaterdag was echt genieten dus!

Wanneer mag ik weer :) <3

Nieuw leven

Vanaf dat ik in Mei 2013 Indonesië achter me liet is er een hoop veranderd in mijn leven. Ik ging door zoveel processen heen. Dat maakte ook dat ik het bloggen een tijdje stil heb laten liggen. Maar sinds een paar weken voel ik weer de aandrang om te schrijven. Er zijn dan ook mooie dingen gebeurd die ik graag met jullie deel. En het verschil in het online bloggen nu ik in Nederland woon is ook dat ik in alle vrijheid kan schrijven over Jezus en over hoe Hij mijn hart (heeft) veranderd, mijn dagen kleurt en mijn leven inhoud geeft.


Ik heb deze blog de titel “Nieuw Leven” gegeven omdat ik ervaar dat dat het thema is van de afgelopen maanden/weken & vanwege het prachtige nieuws dat mijn zusje is bevallen van een prachtig, gezond meisje en ik dus tante ben geworden van Talitha Alien. 

Het was zo bijzonder om dit kleine wondertje te mogen verwelkomen in onze familie. Ik ben zo dankbaar dat de zwangerschap en bevalling goed zijn verlopen. Het raakte mijn hart om mijn zus en mijn zwager vol liefde te zien voor hun dochtertje. Ondanks de vermoeidheid van geen nachtrust en de bevalling straalden hun gezichten van geluk en hun hart vol met moeder-&vader liefde voor hun Talitha. Dat deed me denken aan hoe God de Vader naar ons kijkt. Ontroerend! Toen ik zelf Talitha vast mocht houden voelde dit heel bijzonder. 
In haar kleine oortjes zie ik iets van m'n zusje, moeder & mezelf terug en haar neusje is precies de "Hammenga's neus" die ons zo bekend is :) Haar mondje is net dat van de moeder van mijn zwager, prachtig!

Trotse opa

Oma word gelijk aan het werk gezet

Ik en mijn broer met Talitha, trotse oom & tante

Moeders

Nieuw leven dus..

Tot voor kerst was ik nog zo gefocust op het verlangen terug te willen keren naar Indonesië, dat ik alsmaar hoopte op een wonder waardoor dit mogelijk zou zijn. Alles was daar op gericht, in mijn hart, in gebed, in gedachten. Daardoor verloor ik focus op Jezus en vergat ik te luisteren naar wat Hij werkelijk voor me klaar heeft liggen.. en misschien interpreteerde ik wel verkeerd naar wat God tot mij te zeggen had..
Ik moet zeggen dat het veel pijn deed Indonesië los te laten, verder sterven aan mezelf. Maar ik heb er zoveel rust, vrede & vreugde voor terug gekregen. Net alsof ik nu beter kan genieten van mijn leven en 'zijn' in het nu, het wonen & werken in Lelystad. 
Jezus in het middelpunt van mijn leven, dat is mijn verlangen. En dan hoef ik niet bang te zijn dat Hij de dromen & verlangens in mijn hart vergeet. Integendeel, ik zie dat de situaties die Hij nu op mijn pad brengt me vormen en me doen groeien, me ervaring geven, me zelfvertrouwen geven, me genezen waar nodig. En dat Hij zoveel beter als ik begrijp wat ik nodig heb.
God is goed & trouw! 

Wat is nu veranderd in mijn relatie met God en Jezus?

Ik heb een ervaring op hartsniveau wat de genade & van God de Vader en van Jezus inhoud. Dat ik Zijn liefde niet kan verdienen, dat ik er niks voor terug kan doen, helemaal niks!
Ontmoetingen met de Liefde van God de Vader en de Liefde van Jezus hebben mijn hart aangeraakt zodat ik niet meer dezelfde kan blijven, maar genezend werd en als nieuwe schepping die ik ben in Christus mocht gaan leven.. Want zie het oude is voorbij gegaan, het nieuwe is gekomen.. 2Kor 5:17
Ik besef dat ik elke dag de genade en liefde van Jezus nodig heb, omdat ik zonder Jezus, een egoïstische, zeurende, zielige, ellendige zondaar ben die er niks vanaf brengt en op eigen kracht er een potje van maakt. Maar samen met Jezus ontstaat er iets moois! Komt het leven in harmonie.

Als een liefdeslied is hier mijn leven
een melodie van vreugde en pijn.
En ik bid U Heer, dat heel mijn leven,
een symfonie voor U mag zijn;
~  opwekking 753 ~

En een ontmoeting met die Liefde heeft me gebracht tot echtheid en maakt me hongerig naar meer.. Ik verlang er naar om elke dag aan de voeten van Jezus te zijn.

Gelukkig wie zuiver van hart zijn, want zij zullen God zien - Matt 5:8
Ik leerde deze week, dat zuiver van hart zijn, echt zijn naar God toe betekend.
Gewoon alles met Jezus bespreekbaar maken, met alles bij Hem komen. Dat is waar Hij naar verlangt en ook wat de wereld zo nodig heeft. 'Echt zijn' in je succes en in je falen.

Ik denk dat er zoveel in mij is veranderd dat ik er wel een heel boek over kan schrijven. Misschien doe ik dat nog eens :)

Ik zie er naar uit wat het nieuwe leven (voort) brengt. En hoe ik het de komende tijd, samen met Jezus, vorm mag gaan geven.


Voor nu weer genoeg geschreven,
Nog een afsluitende tekst als een gebed..

Maak dan wie U liefhebben onstuitbaar als de opgaande zon - Rechters 5:31

Carpe prunus!

Het is pruimenpluk seizoen, zowel in de natuur als in mijn leven : ) Na een heerlijke zomer waarin ik tot rust ben gekomen, mocht ik afgelopen anderhalve week aan de slag in de pruimen boomgaard.

Zoals je misschien inmiddels wel hebt begrepen is Indonesië even op de lange baan geschoven. Om die dromen even los te laten deed best even pijn. Maar ik heb er zoveel rust voor in de plaats gekregen. Even niet meer moeten, maar gewoon zijn.

Ondanks dat het pruimenplukken lichamelijk intensief werk is kwam ik juist door die lichamelijke arbeid nog verder tot rust. En heb ik wijze lessen geleerd van God door het zijn in de boomgaard. Het belang van snoeiwerk is mij nu wel duidelijk. Wanneer er namelijk niet goed uitgedund word komen er zo ontzettend veel pruimen aan een tak, dat ten eerste de tak het zelf niet kan dragen en dus bij het plukken vaak de tak al afbreekt en er tal van nog niet rijpe vruchten verloren gaan. Ook zitten er vaak rotte pruimen tussen doordat alle pruimen niet genoeg ruimte krijgen om te groeien, daarnaast blijven ze vaak ook maar klein en worden niet de volle, dikke, rode, zachte pruim, zoals een pruim bedoeld is om te zijn. Daarnaast was het voor mij als plukker lastig het overzicht te houden in het oogsten van de pruimen. Tja en trek al deze lessen maar eens door naar je eigen leven. Johannes 15 over de wijnstok en de ranken word op die manier wel heel tastbaar en begrijpelijk.

Maar goed, naast deze levenslessen is het ook gewoon heerlijk om buiten aan de slag te zijn. De frisse buitenlucht en het harde werk doet mijn maag dan ook behoorlijk rommelen zo tegen etenstijd. En worden er wat grotere hoeveelheden naar binnen gewerkt. "Bunkeren op z'n Aaf's" werd al gemaakt tot een begrip, toen ik afgelopen vrijdag uit mijn werk even gezellig wat ging eten bij vrienden. Tja van je vrienden moet je het maar hebben ;) haha, nee hoor ik weet wie het zegt ;p 

Verder geniet ik van de samenwerking met mijn buitenlandse collega's. En heb ik ook nog aan mijn Spaans en Pools kunnen werken, en was het heerlijk om met mijn collega uit Peru samen te werken de hele week en lekker Engels te kleppen. Dan zit je misschien wel heel Nederlands tussen de pruimen, maar nog wel heel internationaal dus!

O en ook heel erg leuk was dat ik van de week even mocht trekker rijden. haha ja juist, ik, zonder rijbewijs, lekker op de trekker. Heerlijk even opwarmen en droog zitten na al die regen.

Al met al heb ik het dus naar m'n zin. Helaas is het pruimen seizoen bijna voorbij en heb ik afgelopen dagen genoten van het voorrecht om even wat langer in mijn bedje kunnen liggen, maar ook aan de slag geweest om te solliciteren. Ik ben benieuwd wat de toekomst brengt. Wat God de Vader voor mij heeft klaar liggen. Een ding weet ik zeker, met het seizoen wat voor me ligt heeft Hij mijn geluk voor ogen, niet mijn ongeluk en wil mijn Hemelse Vader mij weer een toekomst geven en nieuwe hoop!